Dag 1: reis naar Parijs met la Talitha
Dat het chaotisch zou worden wisten we al, maar gisteravond toen ik bij Talitha aankwam hadden we dit scenario niet bedacht. Vanuit Dordrecht zijn tal en ik vanmorgen met de trein vertrokken naar Zaltbommel. Geen bijzonderheden op zich, op tijd bij de autodealer om onze citycar op te halen, sleutel in ontvangst genomen. En het echt avontuur begon kon beginnen.
We zijn al maanden bezig om deze reis voor te bereiden. Tijdens een barbecue bedachten we om met een scooter naar Parijs te rijden. Dit idee is uitgegroeid tot met een brommobiel op pad. We spaarde geld, boekte b&b’s, wonnen hotels met vakantieveilingen en huurden zo’n citycar. Omdat de auto elektrisch is, hebben we zelfs opgezocht waar we ons voertuig zouden kunnen opladen.
Met een AM rijbewijs mag je meerdere voertuigen besturen; een scooter, brommobiel en een scootmobiel. We rijden beide op een scooter maar geen van ons heeft ooit in een brommobiel gereden. Op zich de terugreis naar huis, had wat obstakels maar het was niet dusdanig ernstig dat we een moeizame reis hebben gehad. Het was eerder heel erg grappig! Soms is het onduidelijk waar je mag rijden dus dat is zoeken. Je hebt op maps geen functie voor de brommobiel en scooter dus je moet soms een alternatief bedenken om fietspaden en drukke wegen te mijden. Het voelt soms echt als een uitdaging, maar je vindt altijd een weg. Op de meest creatieve manieren.
Weer in Dordt aangekomen, ontstond er stress. Hoe gaan we een elektrische auto opladen zonder snellader? Dat had de autodealer niet uitgelegd dat er een verschil is in opladen, we zijn naar verschillende oplaadpunten gereden om vervolgens tot het besef te komen dat we alleen echte stopcontacten kunnen gebruiken. En dan is google voor heel even je beste vriend. Morgen zouden we gewoon gaan rijden en bij gastvrij punten van ANWB ons autootje opladen. Prima oplossing lijkt mij zo.
We reden naar Talitha, haar ouders om te eten. De bocht werd te ruim ingeschat. Paniek. Gas bij geven omdat je de rem niet kan vinden. Het kan het beste overkomen. We reden met 40 km /u tegen een lantaarnpaal. En met een klap kwamen we tot stilstand. Gelukkig mankeerde er niet veel aan ons, maar wel gauw naar buiten om te kijken wat de schade van de auto zou zijn. De voorkant is ingedrukt. Daar zaten we dan met rug- en nekpijn en een met een steen in ons maag aan de eettafel.
Het is echt een flinke domper. Verzekeringswerk, rug en nekpijn, langs de huisartsenpost. Geen auto. Maar wij laten ons niet tegenhouden om naar Parijs al is dit natuurlijk wel echt *** . We blikken wel terug op een mooie chaotische- maar ouderwets gekke dag. We hebben leuke nieuwe stukken van Nederland gezien. Maar ook plekken die we juist goed kende. We hebben gezongen, gebaald over/als een stekker. Nieuwe enthousiasme over wat er op deze reis allemaal nog gaat gebeuren. Maar al met al hebben we meer gelachen dan dat in sommige gevallen misschien wel mag.
Dit is me een avontuur!
Morgen zien we wel weer hoe we onze reis zullen vervolgen en zo nodig verzinnen we een plan B om toch naar Parijs te gaan!