Voor mijn eindopdracht van de opleiding Mediaredactiemedewerker heb ik een magazine gemaakt over dyslexie en dyscalculie. Het is een onderwerp waar ik zelf veel mee te maken heb maar eigenlijk vrij weinig van wist voordat ik begon aan dit project. Mijn weg als schrijfster is erg turbulent geweest. Maar door de juiste begeleiding en door mijn motivatie is het goed gekomen.
Zodra ik in groep 3 leerde lezen en schrijven, was ik verkocht. De letters die woorden vormden, konden verhalen worden. Hiermee kon ik als kind mijn gevoelens en fantasie uiten. Als je aan de 7 jarige lynn vroeg: ‘Wat word je later als je groot bent?’ was het antwoord altijd: ‘schrijfster!’. Het werd al vrij snel duidelijk dat ik dyslexie had. Pas in de eerste klas van de middelbare school heb ik mijn dyslexieverklaring gekregen. Op de basisschool had ik een hele lieve juf, ik hield ervan om te lezen en te schrijven en dat stimuleerde ze ontzettend. We werkten als klas in thema blokken en elke periode hadden we een ander thema, waarin we zelf een individueel project naar keuze mochten maken. Op de computer schreef ik een verhaal over meisje dat leerde zwemmen, dit printen we en bonden we met bruine touwtjes bij elkaar als een boekje. Op creativiteit en het ontwikkelen van talent, lag de focus.
Op de middelbare school gingen talen leren erg moeizaam. Ik kreeg een dyslexieverklaring. Mijn docenten maakten me duidelijk dat ik mijn droom uit mijn hoofd moest zetten. Volgens mijn mentor kon ik maar beter met mijn handen gaan werken.Hoewel ik niet volledig stopte met schrijven, gaf ik de droom om ooit ‘schrijfster’ te worden. Het zou me toch niet lukken om foutloos te kunnen schrijven, waarom zou ik het uberhaupt proberen? Ik volgde de kappersopleiding en ging aan het werk.
Door een dom incident met een fles die van een plank viel, raakte mijn duim ernstig beschadigd en moest deze geopereerd worden. Dat was het begin van het einde als kapper. Daar stond ik dan met lege handen, waarvan één in het gips. Ik had geen flauw idee wat ik moest gaan doen. Nog een opleiding, mediavormgeving, dat bleek niet mijn ding. Verschillende baantjes volgden. Ik wist gewoon echt niet welke kant ik uit moest gaan. Schrijven kon niet door mijn dyslexie, kapster zijn was ook einde oefeningen. De zorg trok me nog wel aan, maar tegelijkertijd ook weer niet. Ik wist het gewoon niet. Tot ik in 2021 een telefoontje kreeg. Van welke stichting het was, of hoe de man heette? Geen flauw idee. Maar hij belde mij over het idee terug naar school gaan. Na het gesprek raadde hij me aan om me bij in te schrijven voor de opleiding Mediaredactie.
Je kan schrijven als je dyslexie hebt, maar mijn ervaring is wel dat het belangrijk is op de juiste manier gestimuleerd te worden. Dat er verder gekeken wordt dan alleen wat iemand niet kan, maar juist naar wat iemand wel kan en daar gebruik van maken! Door de opleiding overwon ik mijn onzekerheid rondom mijn dyslexie. Schrijven, content creëren is mijn lust en mijn leven.
In 2021 leerde ik op de opleiding om in wordpress te werken, dit vond ik ontzettend leuk! Eerder in 2018 had ik al een cursus HTML, CSS, Javascript gevolgd, maar hiermee heb ik nooit een site gepubliceerd. Mijn instagram ‘blog’ veranderde in een website. Het maken van deze website vond ik zo ontzettend leuk! In de vakantie werkte ik in nachten door om een eindproduct neer te zetten waar ik echt trots op was. Ik wilde wel meer websites maken maar nog liever veel meer over wordpress leren, daarom deed ik in 2022 via Internet Marketing Nederland een cursus wordpress en later in hetzelfde jaar via Interplein een cursus Website maken en onderhouden met WordPress.
De eerste blogs die ik geschreven heb, heb ik offline gehaald. In de loop van de opleiding leerde ik verschillende schrijftechnieken en veranderde mijn schrijfstijl en interesses. Over de loop van jaren is mijn website van een eenvoudige blog naar mijn portfolio veranderd. Hier post ik met liefde en plezier een blog/vlog of andere content.